Vakantie in ‘t Loo

We zijn net terug van een weekendje weg – een paar daagjes naar de Veluwe, Landal ‘t Loo.

Vrijdag was ik nog niet echt wakker (bijkomen van de drukte rondom de LinuxWorld), dus hebben we op ons gemak boodschappen gedaan, de katjes verzorgd en zijn we vroeg in de middag naar Landal ‘t Loo gereden. Daar hebben we gezellig voor de open haard gezeten, heerlijk ontspannend na een tijd doorploeteren.

Zaterdag zijn we via Hoenderloo door het Nationaal Park de Hoge Veluwe gefietst – overal staan witte fietsen, maar helaas geen tandems waar Anne-marie zo op had gehoopt. Stiekem toch een heel eind gefietst, daarna bij de Koperen Kop lekker gegeten en gedronken.

Tenslotte nog het Kröller-Müller museum bezocht (niet de beeldentuin, het weer was niet geweldig). Heel aparte kunstwerken, maar ook de geschiedenis achter het Kröller-Müller is heel bijzonder. ‘s avonds weer lekker voor de open haard gehangen, wat een luxe!

Zondag – onze laatste dag alweer… Lekker ontbeten, de spullen ingepakt en richting Apeldoorn afgezakt voor een bezoek aan ons oude huis (in De Maten) en natuurlijk Paleis het Loo. Van dat oude huis herkende ik eigenlijk niets – de buurt is later helemaal volgebouwd, alleen de vijver kwam me nog enigszins bekend voor.

Paleis het Loo was helemaal geweldig. We liepen ons eerst te vergapen aan alle koetsen en auto’s. Daarna kwamen we pas bij het paleis aan, waar op dat moment een tentoonstelling over het speelgoed van de Oranjes was. Mooi om te zien hoe speelgoed van meer dan 100 jaar oud nog zo perfect bewaard is gebleven. Verder hadden de jonge prinsesjes (Amalia en Alexia) hun poppenhuis ter beschikking gesteld – dat ding was bijna 2 meter breed en wel anderhalve meter hoog!

Via het “onderhuis” zijn we het echte paleis binnengegaan, en hebben daar met een audio-tour (soort MP3-speler met koptelefoon) een rondleiding gehad door alle vertrekken. Alsof je een tijdreis maakt, van de oude stadhouders tot en met Juliana. Prachtig gedaan, en heel indrukwekkend om te horen wat er allemaal gebeurd is in die bijna 300 jaren.

Helaas kwam er een eind aan het feest; we waren rond half zeven weer thuis bij de katten (die ons niet echt leken te hebben gemist). Een top-weekend!